W dobrym więc byłoby tonie
Na koniec, za życie prawdziwe
Zostawić wszystkiemu wszędzie
Suty po sobie napiwek..

Już krew wolniej krąży, czas win nie odkupi.

Jesteśmy zbyt mądrzy, jesteśmy zbyt głupi..

Czas nieomylny w pułapkę nas zwabił.

Jesteśmy za silni jesteśmy za słabi
a już się zbliża nadciąga z daleka
czarny dyliżans na który czekasz..

Nie wybierał nas
Zmienił tak jak chciał
Ironiczny czas
Zabrał nam lub dał..

 

Popłyń z własnymi smutkami
I spróbuj złudzenia na chwilę
To takie piękne kłamstwo
Musisz pozbyć się zahamowań
Pokochaj swoje ego na chwilę
Dalej, spróbuj..

Nie wiem czemu księżyc ucisza
I wyzwala w nas senne zeznania
Chociaż mnie zna i tak nie potrafi
Odbudować mi zaufania..

Żałuję, że nikt nie nagrywa
Przez drzwi uchylone od szafy
Moich myśli, gdy biją się z sobą
I uciszyć ich nie potrafię..

W nocy słyszę znacznie wyraźniej
I rozumiem tak samo jak słyszę
Zaskoczony przez wyobraźnię
Oślepiony przez ciemną ciszę..

Czy będzie dobrze, naprawdę nie wiem
Już dużo tracę przez to, że wątpię
Chciałbym uwierzyć w przeznaczenie
I mu zaufać nieprzytomnie..