Czas nieomylny w pułapkę nas zwabił.

Jesteśmy za silni jesteśmy za słabi
a już się zbliża nadciąga z daleka
czarny dyliżans na który czekasz..

Nie wybierał nas
Zmienił tak jak chciał
Ironiczny czas
Zabrał nam lub dał..

 

Popłyń z własnymi smutkami
I spróbuj złudzenia na chwilę
To takie piękne kłamstwo
Musisz pozbyć się zahamowań
Pokochaj swoje ego na chwilę
Dalej, spróbuj..

Nie wiem czemu księżyc ucisza
I wyzwala w nas senne zeznania
Chociaż mnie zna i tak nie potrafi
Odbudować mi zaufania..

Żałuję, że nikt nie nagrywa
Przez drzwi uchylone od szafy
Moich myśli, gdy biją się z sobą
I uciszyć ich nie potrafię..

W nocy słyszę znacznie wyraźniej
I rozumiem tak samo jak słyszę
Zaskoczony przez wyobraźnię
Oślepiony przez ciemną ciszę..

Czy będzie dobrze, naprawdę nie wiem
Już dużo tracę przez to, że wątpię
Chciałbym uwierzyć w przeznaczenie
I mu zaufać nieprzytomnie..